تبلیغات
پایگاه مقالات دامپروری و دامپزشكی
پایگاه مقالات دامپروری و دامپزشكی
آبزیان، گاو شیری، تمساح، شترمرغ، بوقلمون، زنبورعسل، مرغ، گوسفند، بلدرچین، شتر، كبك و...
تبلیغات

جستجو

نظرسنجی

در بخش دامپروری تمایل به سرمایه گذاری در كدام زمینه را دارید؟









طنز

صفحات جانبی
آمار سایت
    کل بازدید:
    بازدید امروز :
    بازدید دیروز :
    بازدید این ماه :
    بازدید ماه قبل :
    تعداد نویسندگان : 1
    تعداد کل مطالب :
    آخرین بازدید :
    آخرین بروز رسانی :

مقدمه
درسالهای اخیر پرورش شترمرغ (OSTRICH)، امو (EMU) و ره-آ (RHEA) در میان مزرعه داران خرده پا محبوبیت یافته است. این اعضاء خانواده شترمرغیان به واسطه عدم قدرت پرواز، توانائی دویدن و فقدان جناق در استخوان سینه شان شناخته میشوند. شترمرغ ها ، اموها و ره-آ ها حیواناتی مقاوم بوده و به آسانی میتوانند با شرایط گوناگون اقلیمی سازگار شوند.
سابقه
شترمرغ (Struthio Camelus) بومی افریقاست و بصورت تجارتی از اواسط قرن نوزدهم پرورش داده شده است. این پرندگان در اصل به خاطر پرهای ارزشمندشان برای استفاده در كلاه، لباس وگردگیرهای پری، صید شده و پرورش می یافتند. درسال 1882، اولین شترمرغ به ایالات متحده برده شد و مدت كوتاهی بعد از آن پرورش شترمرغ در آریزونا، فلوریدا وجورجیا برای تولید پر شترمرغ شروع شد. پس از جنگ دوم جهانی چرم و گوشت شترمرغ نیز مورد تقاضا قرار گرفتند و در دهه 1980 میزان پرورش شترمرغ در ایالات متحده با افرایش زیادی روبرو شد .
امو (Dromaius novaehollandiae) حدود 80 میلیون سال قبل در استرالیا نشات گرفت. سكنه اولیه استرالیا (بومیها) از امو به عنوان منبع گوشت و از پرهایش برای مد استفاده میكردند. اموها اولین بار بین سالهای 1930 و 1950 به ایلات متحده آورده شدند.
ره-آ ها (Rhea americana) بومی مناطق پست و دشتهای مرتفع امریكای جنوبی هستند. پرورش ره-آ در سالهای اخیر در ایالات متحده محبوبیت بسیار زیادی یافته است.

ویژگیهای گونه  
..


1- شترمرغ
شترمرغ ها با حدود 10 فوت ارتفاع و نزدیك به 400 پوند وزن بزرگترین پرندگان روی زمین هستند. شترمرغ ها چرندگانی طبیعی بوده و جیره شان حاوی گیاهان، میوه هاو حشرات است. نرها و ماده ها به ترتیب در 30 و 24 ماهگی به بلوغ رسیده و معمولا تولیدمثل را درسن 5/2 تا 3 سالگی شروع میكنند.
متوسط طول عمر یك شترمرغ 70 سال بوده و عمر تولید مثلی آن میتواند به بیش از 40سال برسد. فصل تخمگذاری در فوریه شروع شده و تا اگوست ادامه یافته ولی بسته به محل تغییر میكند. شتر مرغ معمولا یك روز در میان تخم گذاشته و ممكن است در هر فصل تخمگذاری30تا 50 تخم تولیدكند. دوره جوجه كشی 43-42 روز است. تخم شترمرغ سفید رنگ بوده و حدود 3 پوند وزن دارد نرها معمولا بوسیله پرهای سیاه تیره با شاه پرهای سفیدرنگ شناخته میشوند در حالیكه پرهای ماده ها كوچكتر بوده و خاكستری مایل به قهوه ای هستند. مكانیزم های دفاعی پرنده شامل توانایی دویدن با سرعت 30 مایل در ساعت برای مدت زمانی پیوسته و استفاده از ناخن انگشت به عنوان یك اسلحه هنگام لگدزدن است.

2- امو (EMU)
امو كوچكتر از شترمرغ است. درسن بلوغ حدود 120 پوند وزن و 5 فوت قد دارد. اموها در 18 ماهگی تا 3 سالگی به سن بلوغ میرسند. اموهای ماده تخمگذاری را در 5/1تا 3 سالگی شروع كرده وممكن است تا 25 سالگی ادامه دهند. تخم ها 3 تا 5 روز یكبار گذاشته شده و ماده ممكن است درهر فصل 40 – 20 تخم تولید كند. فصل تولید مثل در اوایل دسامبر شروع شده و در آوریل خاتمه می یابد و دوره جوجه كشی 56- 48 روز میباشد. این پرنده مانند شتر مرغ با دویدن ، لگد زدن و شناكردن از خوددفاع میكند.

3- ره-آ (RHEA)
ریه ها هنگام بلوغ 4 تا 5 فوت قد و 80-60 پوند وزن دارند . فصل تولید مثل از اوایل مارس تا اگوست ادامه می یابد . تخمگذاری را در 24- 18 ماهگی شروع كرده و می توانند تا بیش از 60 تخم در هر فصل تولید میكنند .

نیازها و مدیریت
خانواده شترمرغ سانان حداقل احتیاجات نگهداری را داشته و با انواع شرایط اقلیمی سازگار می شوند.
اكثر اعضاء خانواده شترمرغ سانان به صورت جفتی یا مانند ره-آ به صورت مولد های سه تایی ( 2 ماده و یك نر ) نگهداری میشوند .
ارتفاع حصار باید حداقل 6 فوت برای شترمرغ و امو و حداقل 5 فوت برای ره-آ باشد . هنگام طراحی پن، توجه كنید كه در بین خانواده شترمرغ سانان گیر كردن پاها یا سر در حصار امری عادی است. یك راه حل برای این مشكل استفاده از حصار با كشش زیاد یا حصارهای زنجیری است . یك فضای خزیدن در زیر حصار حدود 36 تا 48 سانتی متر میتواند برای فرار هنگام تهاجم پرندگان مفید باشد. برای كاهش خطر ناهنجاری های پا و پوست، پن ها باید فضای كافی برای فعالیت پرندگان را فراهم كنند. برای محافظت پرندگان از عوامل نامساعد یك سر پناه سهل الوصول باید درون پن ساخته شود. ابعاد سرپناه پیشنهادی برای نگهداری یك جفت شترمرغ 20 فوت در 20 فوت می باشد . برای یك جفت یا یك گروه سه تایی ( تریو ) امو و ره-آ، ابعاد پیشنهادی 10 فوت در 10 فوت است.
خوراك و آب تازه باید بطور دائم موجود بوده و دانخوریها زیر سرپناه قرار داشته باشند.
شناسایی پرندگان بخشی حیاتی از حفظ ركورد میباشد . یك ابزار موقت برای شناسائی حیوانات نوار پلاستیكی یا لاستیكی است كه دور زانو یا بالای مفصل خرگوشی بسته میشود . روشهای شناسایی دائم شامل خال كوبی زیربال یا گذاشتن یك میكروچیپ است كه بوسیله یك اسكنر قابل خواندن میباشد .

تغذیه
تغذیه بخش مهمی از مدیریت خانواده شترمرغیان است. جیره های خانواده شترمرغ، به علت فقدان تحقیقات در این زمینه، در حال حاضر عموما براساس مقادیر مربوط به طیور فرموله میشوند.
برای تمام پرندگان باید آب تازه ویك منبع سنگریزه فراهم شود.
سنگریزه به هضم كمك كرده و از منابعی شامل سنگهای كوچك یا شكل تجارتی آن در فروشگاههای خوراك تهیه می گردند.
از زمان تفریخ تا 2 روزگی برای شترمرغ ها باید مقدار زیادی آب، نور مداوم و یك جیره آغازین با كیفیت بوقلمون یا پرندگان شكاری با حداقل 26% پروتئین خام تامین شود. این مشكل ترین مرحله در پرورش شترمرغ است زیرا جوجه ها هر چیزی رامصرف كرده و ممكن است دچار پرخوری شوند كه موجب انسداد میگردد. یبوست حاد منجر به انسداد كولون گردیده كه شایع ترین عامل تلفات در جوجه های تاره تفریخ شده است. یك جیره آغازین خرد شده مشابه جیره آغازین مرغ یا بوقلمون با 26% پروتئین خام باید به صورت آزاد برای سه هفته اول به جوجه ها داده شود و پس از سه هفتگی همان جیره را بصورت آزاد روزی 2 بار به آنها می دهیم. پلت های یونجه را میتوان بصورت انتخاب آزاد در اختیارشان گذاشت. ویتامین ها و الكترولیت ها در دوزها ی تعیین شده باید در آب آشامیدنی آنها در شروع 2 تا 3 هفتگی حل شود. آب باید پس از تفریخ در دسترس باشد و علف را میتوان 2 روز بعد از تفریخ وارد خوراكشان نمود .
همانطوركه پرندگان رشد كرده و بزرگ میشوند احتیاجاتشان تغییر میكند.
آخرین مرحله تغذیه پس از بلوغ جنسی رخ میدهد. به ماده ها باید یك جیره تخمگذار خانواده شترمرغ، یا جیره مولد داده شود.
بعلاوه، شترمرغ ها باید با یك منبع مكمل یونجه تغذیه شوند. پلت ها یا حبّه ها به علف ترجیح دارند زیرا آنها تلفات كمتری داشته و مصرف آنها راحت تر است. یك مكمل كلسیم باید به جیره برای جبران منبع مورد استفاده در تولید تخم افزوده شود.

امنیت محیط زیستی
روشهای صحیح حفظ سلامت می توانند انتشار بیماری را در گله كاهش داده یا حذف كنند. توصیه میشود كه پرندگان خانواده شترمرغ و سایر گونه ها(اهلی و پرندگان شكاری) به علت احتمال انتشار بیماری با یکدیگر نگهداری نشوند. جوندگان و حیوانات شكارچی باید از محلهای نگهداری پرندگان، بوسیله ذخیره سازی خوراك درمخزن های كاملا مسدود دور نگهداشته شوند.
اگر انواع مختلفی از پرندگان درمزرعه تان دارید، آنها را در محلهای مختلف نگهدارید. اگر نگهداری مجزا غیر ممكن باشد گونه ها را بوسیله حصارها از هم جدا كنید. هنگام وارد كردن پرندگان جدید به گله تان، پرندگان جدید را برای حدود 30 روز مجزا كنید. این كار به کارشناس شما فرصت کافی برای آنالیز خون و آزمایش وجود انگل ها و سالمونلا می دهد.
تاسیسات حیوان باید بطور منظم بهسازی شود. خوراكها باید خشك نگهداشته و در سطحی بالاتر از كف ذخیره شوند. آبخوریها و دانخوریها باید بطور منظم تمیز شوند. تهویه خوب به خشك نگهداشته شدن داخل پن ها كمك خواهد كرد. توصیه میشود كه ساختمانها با استفاده از مخلوط آب و صابون ضدعفونی شوند. همچنین احتمال ورود بیماری جدید را بوسیله كاهش تعداد بازدید كنندگان به محلهای كلیدی مزرعه به حداقل برسانید.

شروع كار
یك تولید كننده ممكن است یكی از چندین انتخاب ( ممكن ) راهنگام شروع به پرورش پرندگان خانواده شترمرغ برگزیند. یك انتخاب خرید و جوجه كشی تخم هاست. گرچه هزینه اینكار كم است ولی خطر آن به علت میزان تلفات روز اول تا سه ماهگی زیاد است. آموزش در برنامه های کندلینگ و نیز تكنیك های جوجه كشی ضروری است. به واسطه رنگ تیره وكیفیت پوسته، تخم های امو را نمیتوان کندلینگ كرد و تولید كننده باید برای تكنیك ها ی جوجه كشی تخم آموزش ببیند.
به صرفه ترین روش خرید جوجه های بزرگتر از سه ماه می باشد. گرچه اینكار نسبت به خرید تخم ها پرهزینه تر است ولی تلفات كمتری به واسطه مرگ ومیر جوجه رخ می دهد. اگر یكساله ها یا پرندگان تازه بالغ خریداری شوند وقفه زمانی بین رشد و تولید كاهش یافته و پرندگان ممكن است در طی 2 سال پس از خرید بارور شوند. پرهزینه ترین انتخاب هنگامی است كه كار بایستی با خرید پرندگان بالغ اصلاح شده و دارای ركورد تولید مثل شروع گردد. با این وجود، این روش ممكن است منجر به بازده سرمایه گذاری بیشتری در فصل بعد ( تولیدمثل ) شود.

پیشگیری از بیماری
هنگامی كه انتظار یك مشكل برای سلامت پرندگان می رود باید از افراد حرفه ای كمك گرفت. بكارگیری خود سرانه درمانها و داروها مشكلاتی را بوجود می آورند. مشكلات معمول سلامت شامل گرسنگی كشیدن و سوء تغدیه، انسداد و عفونت های روده ای می باشند.

حمل
حمل دستی شترمرغ ها میتوانند هم برای پرنده و هم شخص حمل كننده خیلی خطرناك باشد. شترمرغ بالغ با قدرت تا 500 پوند براینچ مربع لگد می زند. شترمرغ ها هنگامی كه ترسانده شوند از جا پریده و با ساقهایشان ضربه زده و میتوانند صدمه جدّی به شخص حمل كننده وارد كنند. یك مراقب خوب برای تربیت پرندگان جوان وقت صرف میكند. حمل پرندگان آرام خیلی آسانتر بوده و آنها كمتر تمایل به مجروح كردن خودشان و فرد حمل كننده دارند.
توجه داشته باشید که حركت آرام میان پرندگان و خوراك دادن دستی روزانه موجب آرامش آنها خواهد شد.
با تمامی این احوال یک پرورش دهنده موفق و زیرک همیشه بایستی از وجود کارشناسان و مشاوران آگاه به کار استفاده نماید. اگرچه اینکار در ظاهر هزینه های اولیه بیشتری را مطالبه می کند اما مطمئن باشید که در نهایت سود حاصله از این عمل بسیار بیشتر از هزینه های آن خواهد بود.

برچسب نوشته ها